Share |

การแข่งขัน ทักษะความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับภาษาญี่ปุ่น ครั้งที่ 2

 

งาน 地域作業所わくわくわーく( Chiikisagyousho WakuWaku Wa-ku)

21 ตุลาคม 2559 (เข้าชมมาแล้ว 526 ครั้ง)

งาน 地域作業所わくわくわーく( Chiikisagyousho WakuWaku Wa-ku)

เป็นโครงการเวิร์คช็อปเพื่อชุมชน อยู่ในเครือของ NPO法人わくわくわーくหรือก็คือองค์กรที่ไม่แสวงหาผลกำไร WakuWaku Wa-ku นั่นเองครับ

จะเป็นกลุ่มคนที่รวมตัวกันทำงานเพื่อสังคม โดยช่วยเหลือผู้พิการหูหนวกตาบอด (盲ろう者:もうろうしゃ) เป็นหลัก

 

ผู้พิการหูหนวกตาบอดจะมีทั้งหมด 4 ประเภทด้วยกัน คือ

          全盲ろう(Zenmourou)  มองไม่เห็นและไม่ได้ยินเลย
          盲難聴 (Mounanchou) มองไม่เห็นเลยและได้ยินนิดหน่อย
          弱視ろう(Jakushirou) มองเห็นนิดหน่อยแต่ไม่ได้ยินเลย
          弱視難聴 (Jakushirou) มองเห็นนิดหน่อยและพอได้ยิน

 

สำหรับโครงการ WakuWaku Wa-ku นั้น ได้จัดตั้งขึ้นเมื่อ วันที่ 1 เมษายน 2007 โดยมีจุดประสงค์คือ เพื่อให้ผู้พิการ (หูหนวกตาบอด) สามารถใช้ชีวิตประจำวันได้ด้วยตัวเอง พร้อมทั้งช่วยดึงศักยภาพต่าง ๆ ทางด้านการสื่อสารออกมา เพื่อให้พวกเขาสามารถสื่อสารในการทำงานได้

 

และครั้งนี้ ทางโครงการก็ได้จัดโครงการเวิร์คช็อปเพื่อชุมชน WakuWaku Wa-ku ครั้งที่ 6 ขึ้น เพื่อที่จะบอกว่าทาง WakuWaku Wa-ku  ได้จัดตั้งขึ้นมาเป็นระยะ 10 ปีแล้วนะ และเป็นการขอบคุณทุก ๆ คนที่คอยสนับสนุนโครงการมาโดยตลอด ทั้งยังเป็นการประกาศให้กับผู้ที่ไม่รู้จักโครงการได้มีโอกาสรู้จักอีกด้วย

 

โดยกิจกรรมนั้นจัดขึ้นไปเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2559 ที่ Yokohama Minami-kokaido

 

 

ภายในงานจะมีกิจกรรมหลัก ๆ ดังนี้

  1. แนะนำโครงการเวิร์คช็อปเพื่อชุมชน WakuWaku Wa-ku ว่ามีประวัติความเป็นมาอย่างไร ในระหว่าง 10 ปีที่จัดโครงการนี้ขึ้นมา มีกิจกรรมอะไรที่จัดทำไปบ้าง​ 

                                    

     
  2. มีการแสดงดนตรี (กลองญี่ปุ่น) โดยผู้ที่ได้รับการดูแลจาก  WakuWaku Wa-ku

                  

     
  3. การแสดงของ金澤 翔子(かなざわ しょうこ:Kanazawa Shouko) ซึ่งคุณโชโกะเป็นศิลปินผู้เป็นดาวน์ซินโดรม เคยมีผลการงานแสดงต่าง ๆ มากมายตั้งแต่อายุ 20 ปี (ปัจจุบันอายุ 31 ปี) และตอนนี้ผลงานปัจจุบันตั้งโชว์อยู่ที่ Kanazawa-Shoko Museum ใน Fukushima, Ginza  Kanazawa-Shoko Museum ใน Ginza, Sinary Kanazawa-Shoko Museum ใน Kyoto


 

และภายในงานยังมีอธิบายเกี่ยวกับวิธีสื่อสารแบบต่าง ๆ กับผู้พิการทางสายตาและทางหูให้ได้ฟังกันด้วยครับ อย่างเช่น

ภาษามือ ซึ่งจะแบ่งเป็น 3 ประเภทหลัก ๆ ด้วยกันคือ

                1. ภาษามือแบบปกติ (手話:しゅわ)  ภาษามือแบบปกตินี้สามารถเห็นได้ใน                           รายการโทรทัศน์ทั่วไปครับ

                2. ภาษามือโดยการสัมผัส (触読手話:しょくどくしゅわ) เป็นการสื่อสารด้วย                     ภาษามือเหมือนปกติ แต่จะต้องให้อีกฝ่ายที่สนทนาด้วยคอยจับลักษณะท่าทาง                     ของมือเราไปด้วยระหว่างที่ทำการพูดคุยกันอยู่ ประเภทนี้จะใช้สื่อสารสำหรับคน                     พิการประเภทมองไม่เห็นและไม่ได้ยินอะไรเลย

 

 

                3. ภาษามือระยะประชิด (接近手話:せっきんしゅわ) เป็นการสื่อสารโดยใช้                         ภาษามือเหมือนทั่วไป แต่ขอบเขตของการขยับมือนั้นจะแคบและสั้นลงกว่าแบบ                     ปกติ วิธีนี้จะใช้สื่อสารสำหรับคนพิการประเภทพอมองเห็นได้บ้างในระยะใกล้

 

อักษรเบรลล์  ก็จะสามารถแบ่งเป็น 3 แบบหลัก ๆ คือ

                1. อักษรเบรลล์แบบปกติ (点字: てんじ)  ถ้าเป็นแบบปกตินี้ก็จะสามารถพบเจอ                       ได้ตามลิฟต์ในห้างต่าง ๆ โดยมีไว้เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับผู้พิการทาง                           สายตา (ใช้สเลต (Slate) ในการเขียน)

                2. Blister (ブリスタ)  อันนี้จะเป็นเครื่องคล้าย ๆ พิมพ์ดีด แต่เมื่อพิมพ์ลงไปแล้ว                       จะมีเป็นกระดาษที่เขียนเป็นอักษรเบรลล์ออกมา

 

 

                3. Finger Braille (指点字:してんじ) ประเภทนี้จะคล้าย ๆ การพิมพ์ดีดที่ไม่ได้                     พิมพ์ลงไปในเครื่อง แต่จะเป็นการพิมพ์ลงไปบนฝ่ามือของผู้ฟังโดยตรงครับ

 

 

 

ในงานนี้นอกจากจะได้ความรู้เกี่ยวกับการสื่อสารกับคนพิการมากขึ้นแล้ว ก็ยังมีการแสดงโชว์ให้ชมกันด้วย ซึ่งผมได้นำคลิปวิดีโอการแสดงเขียนคันจิของคุณโชโกะมาฝากเพื่อน ๆ ด้วยครับ มาดูกันนะครับว่าคุณโชโกะจะเขียนออกมาได้สวยงามขนาดไหน

 

 

 

เป็นยังไงกันบ้างครับ ถึงแม้ว่าจะเป็นคนพิการ เขาก็สามารถทำได้ทุกอย่างเหมือนคนปกติทั่วไปเลย ซึ่งผมเองก็ได้เคยไปคลุกคลีอยู่กับกับน้อง ๆ คนพิการทางสายตาอยู่ประมาณ 2 ปี น้อง ๆ ทุกคนไม่มีคนไหนที่อยากจะเกิดมาพิการหรอกครับ และน้อง ๆ เขาก็ไม่ได้อยากเกิดมาเป็นภาระของคนอื่นเช่นกัน เขาเพียงแค่ต้องการให้คนทั่วไปได้เปิดโอกาสให้พวกเขาได้ลองทำในสิ่ง ๆ ที่เหมือนคนปกติทั่วไปทำกันเท่านั้นแหละครับ  และน้อง ๆ ผู้พิการเหล่านั้นเขาก็พร้อมที่จะแสดงศักยภาพของตัวเองให้พวกเราได้เห็นเช่นเดียวกัน​

 

 

ที่มา : http://www.jdba.or.jp/deafblind/top.html